Βρέθηκα σε ένα μπαρ, για να μη τρελαθώ....
Πάνω από ένα ουίσκι με δύο πάγους, άρχισα να αναρωτιέμαι γιατί, ρε γαμώτο, να μην μπορούμε να τα έχουμε όλα σε αυτή τη ζωή;
Γιατί να υπάρχουν πράγματα που να μας κρατάνε πίσω, να μας εμποδίζουν να κάνουμε πραγματικότητα τις πιο τρελές μας φαντασιώσεις, που να μας δεσμεύουν στο να είμαστε σωστοί και συνεπείς;
Γιατί να μην μπορούμε να τα στείλουμε στο διάολο όλα, και να κάνουμε αυτό που γουστάρουμε τόσο πολύ;
Γιατί να μην μπορώ να τα παρατήσω όλα και να την έχω;
Θα μου πεις, γιατί είσαι παντρεμένος, ρε μαλακά. Γιατί έχεις οικογένεια και παιδιά, γιατί ορκίστηκες αιώνιες αγάπες, γιατί δεν είναι σωστό, δεν είναι ηθικό και άλλα τέτοια.
Τα ξέρω αυτά, όμως, βάστα. Γι’ αυτό και αναγνωρίζω πως ήταν απλά μια αδυναμία μιας στιγμής, το να βρεθώ μαζί της σε μια τουαλέτα τρίτης διαλογής.
Ήταν αδυναμία μιας στιγμής να την πηδήξω, και πώς να μην είναι; Όταν βρίσκεται μια εικοσάρα στα σαράντα σου να σου την πέσει και να σου κουνηθεί, να σε ιντριγκάρει και να σε κάνει να νιώσεις μια καύλα που έχεις να νιώσεις χρόνια, είναι λογικό να κυλήσεις.
Δεν το μετανιώνω, όμως. Αυτό που μ’ έκανε να νιώσω, και μόνο που με κατάφερε ώστε να ενδώσω και να μην μπορώ να της αντισταθώ, που με έφερε στο σημείο να μην υπολογίσω γυναίκες, παιδιά, γάμους και πεθερικά, το θαυμάζω πλήρως.
Μη βιάζεσαι, εγώ την αγαπάω την γυναίκα μου. Τη λατρεύω, για την ακρίβεια. Τη θέλω όπως παλιά, είμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί της.
Αλλά το διαφορετικό, το νέο, το απαγορευμένο, προκαλούν αισθήσεις που είχα ξεχάσει πως μπορούσα να νιώσω. Καταλαβαίνεις;
Οπότε δεν το μετανιώνω. Και η σάρκα είναι μεγάλη πουτάνα, να ξέρεις.
Αλλά αυτό ήταν και τίποτα άλλο. Μόνο σάρκα. Και για αυτό δεν το μετανιώνω.
Αν με ρωτάς, δε θα το ξαναέκανα κιόλας, γιατί θέλω να είμαι σωστός στο πλάσμα που έφερε στον κόσμο τα παιδιά μου και μου αγαπάω τόσο βαθιά.
Ήταν μια απλή αδυναμία. Μια αδυναμία διάρκειας εικοσαλέπτου.
Αλλά το κοριτσάκι διψούσε για εμπειρία, διψούσε για γαμήσι, πώς να πω όχι, με τι κουράγιο;
Είμαι μαλάκας; Δε με πειράζει καθόλου.
Ας γίνω για μια φορά μαλάκας κι εγώ, να πω ότι έκανα το κομμάτι μου, ότι στα τόσα χρόνια ηθικής, έκανα κι εγώ ένα γαμημένο λάθος.
Και η μικρή θα υπάρχει μόνο μέσα στο κεφάλι μου, γιατί εκείνο το βράδυ θα με καίει, γαμώτο. Το μυαλό δεν ξεχνάει και δεν ξεχνάει ούτε και το σώμα.
Θα κλείνω τα μάτια μου και θα τη θυμάμαι.
Θα θυμάμαι την υπερπροσπάθεια που έκανε για να την πηδήξω. Το πόσο σεξουαλική ήθελε να δείχνει, αλλά παράλληλα κι αθώα, για να με παρασύρει.
Θα θυμάμαι αυτές οι μικρές, και θα σκέφτομαι τι ζημιά μπορούν και κάνουν.
Πηγή
Περί ευθύνης:
Τα άρθρα δεν αποτελούν απαραίτητα θέση της ομάδας του "What News?".
Αναρτούμε κάθε άρθρο που αποτελεί κατά την γνώμη μας ερέθισμα προς προβληματισμό και σκέψη. Tο "What News?" δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε και επικροτούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές, και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε ή και να διαγράφουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου και όταν τα εντοπίζουμε.
Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.
Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψη σας στο ιστολόγιο μας!
Αναρτούμε κάθε άρθρο που αποτελεί κατά την γνώμη μας ερέθισμα προς προβληματισμό και σκέψη. Tο "What News?" δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε και επικροτούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές, και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε ή και να διαγράφουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου και όταν τα εντοπίζουμε.
Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.
Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψη σας στο ιστολόγιο μας!
