Τρίτη 25 Μαρτίου 2014

Γνωρίζετε ποιο ήταν το ψευδώνυμο του Άρη Σπηλιωτόπουλου στα νιάτα του;;;



"Ράδιο εξερευνητής" όβερ...

Άρθρο στο ένθετο περιοδικό "ΜΕΝ" στο "ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"

Δεν αρνούμαι ότι από μικρός ήμουν δραστήριος όσον αφορά στα κοινά. 

Ήδη από το γυμνάσιο ενεπλάκη τόσο με τον μαθητικό συνδικαλισμό τότε, στα πρώτα χρόνια της Μ.Α.ΚΙ., όσο και με το προεδρείο του δεκαπενταμελούς στο Πρότυπο Γυμνάσιο και Λύκειο Πατρών. 

Πολλά τα αιτήματα των μαθητών, πολλές οι πιέσεις στον Γυμνασιάρχη και μετέπειτα στον Λυκειάρχη. 

Τότε, στα δύσκολα σκληρά χρόνια της δεύτερης τετραετίας ΠΑΣΟΚ (1985) με τον Ανδρέα Παπανδρέου και σε μια περιοχή όπου το όνομα του τότε ισοδυναμούσε περίπου με όνομα «Αγίου» η δραστηριοποίησή μου στην ίδρυση της πρώτης μαθητικής νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας την Μ.Α.ΚΙ., με στιγμάτισε. 

Αντιμετώπισα πολλές κόντρες, και έμαθα από μικρός ότι οι μάχες κερδίζονται με αγώνες από μέσα και όχι παρακολουθώντας τα δρώμενα απ’ έξω, κάτι που ακόμα και σήμερα με χαρακτηρίζει στην πολιτική μου διαδρομή.

Εκείνη την ίδια περίοδο, και λόγω του ότι ήμουν «γνωστός» πλέον για την πολιτική και κομματική μου δράση, αποφασίζω με δυο κολλητούς μου να φτιάξουμε έναν πειρατικό ραδιοφωνικό σταθμό. 

Το πρώτο και κυρίαρχο κίνητρό μας, για να μπούμε σε αυτήν την περιπέτεια, ήταν το φλερτ. 

Χρειαζόμασταν ένα «μέσο» για να επικοινωνούμε με τις κοπέλες που μας άρεσαν αλλά και να βοηθάμε του φίλους μας να κάνουν το ίδιο, αφιερώνοντας τραγούδια. 

Αθώα μεν τα αισθήματα τότε, αυστηροί, δε οι γονείς και οι καθηγητές. 

Ένα δεύτερο κίνητρο για την δημιουργία του «ΡΑΔΙΟ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗ» -όπως ήταν το όνομα του σταθμού- ήταν η πίεση που νοιώθαμε τότε σε πολιτικό επίπεδο και η στέρηση που αισθανόμουν ότι δεν μπορούμε να έχουμε ελεύθερη και δυνατή φωνή απέναντι σε μέτρα που αφορούσαν στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση που τότε το ΠΑΣΟΚ προσπαθούσε να ισοπεδώσει προς τα κάτω, χαμηλώνοντας τον πήχη.

Πρώτη δυσκολία στην δημιουργία του σταθμού, ήταν να βρεθεί ο χώρος που θα φιλοξενούσε τον παράνομο σταθμό. 

Κατάφερα και έπεισα τους γονείς μου να φιλοξενήσω τα μηχανήματα στο δωμάτιο μου παραπλανώντας τους λίγο, στην αρχή τουλάχιστον γιατί μετά με κατάλαβαν, ότι πρόκειται για στερεοφωνικό της εποχής κ.λ.π.

Μια δεύτερη δυσκολία ήταν να βρεθούν τα χρήματα για την αγορά του εξοπλισμού. 

Εκεί, βοήθησαν πολλοί συμμαθητές. 

Έβαλε ο καθ’ ένας ότι μπορούσε από το προσωπικό του χαρτζιλίκι και σιγά-σιγά ήμασταν έτοιμοι για την επένδυσή μας.

Όσον αφορά στα 45άρια δισκάκια, εκεί δεν δυσκολευτήκαμε να μαζέψουμε υλικό. 

Οι οικογενειακές δισκοθήκες των γονιών μας, μας ενίσχυσαν σημαντικά.

«Εδώ Ράδιο Εξερευνητής…..Εδώ Ράδιο Εξερευνητής ….». 

Τρείς ώρες την ημέρα βραδινές ώρες και επί ένα χρόνο εκπέμπαμε παράνομα μεν, ελεύθερα δε, αγνές απόψεις, σκέψεις και προβληματισμούς που αφορούσαν στην μαθητική μας ζωή. 

Κάναμε και πολλές αφιερώσεις τραγουδιών σε κοπέλες και μεταδίδαμε μηνύματα φίλων μας προς τις κοπέλες που τους ενδιέφεραν. 

Από εκείνη την εποχή, ένα ζευγάρι, είναι σήμερα παντρεμένοι με παιδιά και ο Ράδιο Εξερευνητής αποτέλεσε την αφορμή για το πρώτο φλερτ.

Η μουσική της εποχής κυριαρχούσε τόσο στην καθημερινότητά μας, όσο και στην μουσική επένδυση και τις αφιερώσεις των εκπομπών του «Εξερευνητή». 
Εurythmics με το Sweet Dreams, 
Duran Duran με το Wild boys, 
Roxy Music με το Avalon, 
Human League με το The Lebanon, 
Pink Floyd με το Another Brick on The Wall, 
Dire Straits με το Brothers in Arms και το Money for Nothing, 
Prince με το When doves cry, 
Bruce Springsteen με το Born in the USA, 
John Lennon με το Imagine, πιο παλιό αλλά κλασσικό, 
Queen με το Another one bites the dust, 
U2 με το Sunday Bloody Sunday, 
Alphaville με το Big in Japan.

Το Περιοδικό Ποπ και Ροκ, μας βοηθούσε να είμαστε ενήμεροι και επίκαιροι για τις μουσικές τάσεις που κυριαρχούσαν. 

Βάση μας ήταν το Βρετανικό top 10. 
Το αμερικάνικο top 10 μπήκε στην ζωή μας αργότερα. 

Παρακολουθούσα επίσης ανελλιπώς την εκπομπή Μουσικόραμα στην ΕΤ2 τότε, πριν από τους Dukes κάθε Παρασκευή στις 20.00. 

Έτσι, πάντα ήμουν επίκαιρος και γνώστης όλων των καινούργιων hits της εποχής.

Πέρασε έτσι ένας χρόνος και ο «Εξερευνητής» Αρης, ανενόχλητος εξέπεμπε από το κέντρο της Πάτρας, κάτι που με είχε κάνει πολύ δημοφιλή στο σχολείο. 

Είχε κι αυτό τα καλά του, δεν το κρύβω…

Ήρθε, όμως, το πλήρωμα του χρόνου και το ραδιογωνιόμετρο έφτασε έξω από το σπίτι μου, ένα βράδυ Πέμπτης γύρω στις 22.00. 

Ο «Ράδιο Εξερευνητής» ήταν ήδη στο αέρα και η αστυνομία με βρήκε με τα ακουστικά στα αυτιά, την ώρα που αφιέρωνα το «sweet dreams …everybody is looking for something» στην κοπελιά που μου άρεσε.

Από την εμπειρία της κατάσχεσης, έχω πολύ λυπηρές αναμνήσεις, κυρίως γιατί συνειδητοποίησα ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε πριν καταφέρουμε να περάσουμε στην ελευθερία της έκφρασης αλλά και γιατί εκατοντάδες δίσκοι που ανήκαν στην οικογένειά μου αλλά και στις οικογενειακές συλλογές φίλων μου χάθηκαν. 

Ένα μουσικό αρχείο το οποίο αν υπήρχε σήμερα, θα ήταν πολύτιμη κληρονομιά.Βινίλιο, ραδιοπειρατεία, εφηβεία, αγωνία, φλερτ, ελεύθερη φωνή, αστυνομία, κατάσχεση, γονείς εκνευρισμένοι. 

Λέξεις που θα μου θυμίζουν πάντα την περίοδο εκείνη. 

Μια περίοδο που με σημάδεψε τόσο πολιτικά, όσο και προσωπικά.

Ο αγώνας δίνεται από το πεζοδρόμιο και όχι με κλειστά μάτια. 

Με αυτό το moto, έβαλα κι εγώ με τις μικρές εφηβικές τότε δυνάμεις μου ένα λιθαράκι στην ελευθερία του λόγου και της έκφρασης. 

Το πάλεψα, το πίστεψα και το έκανα για λίγο πραγματικότητα.